جهاددانشگاهی واحد هنر | اخبار هنر و دانشگاه هنر(دفتر ایسنای دانشگاه هنر)
یک کارگردان تئاتر ؛ اعمال نظارت شدید باعث فاصله گرفتن مخاطب از اثر هنری می شود
شنبه 4 اسفند 1397

جعفری خواه گفت: چرخ اقتصاد ما دولتی است در نتیجه اقتصاد هنر نیز دولتی است و اگر دولت حمایت کند گردش اقتصادی هنر ملموس می شود، اگر دولت حمایت نکند به صورت ضعیف به راه خود ادامه می دهد ، اما باید گفت موسیقی و سینما تا حدودی توانستند در حوزه ی اقتصاد بازاری بیایند، البته نظارت شدید دولتی و اعمال سلیقه بر روی مخاطب تاثیر می گذارد و در بسیاری موارد مخاطب از اثر هنری فاصله می گیرد و در نتیجه از نظر اقتصادی آن هنر یا آن اثر هنری آسیب پذیر می شود.

افشین جعفری خواه کارگردان تتاتر و در گفت و گو با خبرنگار دفتر ایسنای دانشگاه هنر، درباره عوامل موثر برگردش چرخه اقتصاد هنر، اظهار کرد: اقتصاد در عین سادگی علم پیچیده ای است که به شاخص های زیادی وابسته است ، به ویژه در جهان امروز که حوادث و اخبار دنیا در همان لحظه قابل دسترسی است ، اقتصاد هنر دستخوش همین جهان شده به ویژه فضای مجازی بسیار موثر است ، اما اقتصاد هنر مستثنی از دیگر حوزه های اقتصادی نیست و چرخ اقتصاد ما دولتی است در نتیجه اقتصاد هنر نیز دولتی است و اگر دولت حمایت کند گردش اقتصادی هنر ملموس می شود.
وی در ادامه افزود: اگر دولت حمایت نکند به صورت ضعیف به راه خود ادامه می دهد ، اما باید گفت موسیقی و سینما تا حدودی توانستند در حوزه ی اقتصاد بازاری بیایند البته نظارت شدید دولتی و اعمال سلیقه بر روی مخاطب تاثیر می گذارد و در بسیاری موارد مخاطب از اثر هنری فاصله می گیرد و در نتیجه از نظر اقتصادی آن هنر یا آن اثر هنری آسیب پذیر می شود.
این کارگردان در پاسخ به این سوال مبنی بر اینکه مردم عادی در اقتصاد هنر چه نقشی دارند و مصرف کنندگان کالای هنری در ایران چه قشری هستند، تصریح کرد: مردم عادی یا طبقه متوسط بیشترین نقش را در هنرسینما و موسیقی به عنوان مخاطب ایفا می کنند، البته برخی هنر ها مانند هنرهای تجسمی به صورت عام و گسترده مورد استقبال قرار نمی گیرند، یعنی بازار رسمی و اتاق بورسی برای آن وجود ندارد .شاید درصدی از این ها بر می گردد به گذشته که هنر بیشتر برای عده ای تحصیل کرده و خواص بود و در خدمت جریان های سیاسی که از هنر به عنوان رسانه استفاده می کردند چون رابطه بین عرضه و تقاضا بین مردم و هنرمند قوی نیست ، در نتیجه هنوز چشم به حمایت های دولتی و نهادهای حکومتی دوخته می شود و این به نفع اقتصاد هنر نیست.
این هنرمند درخصوص عواملی که باعث می شود مردم عادی در اقتصاد هنر نقش پیداکنند، اظهار کرد: طبقه متوسط که از نظر تعداد بخش عظیمی از جامعه را تشکیل می دهد در قیاس با گذشته بیشتر به سمت هنر معطوف شده است ، چه در استقبال از کنسرت های موسیقی و چه استفاده از جلوه های هنری در زندگی فردی و پوشاک ، اما این کافی نیست و آگاهی بخشی باید از سوی رسانه ها و صاحب نظران هنر صورت پذیرد تا مخاطبان بیشتری به سمت هنر سوق پیدا کنند البته شخصا معتقدم که جوانان در مقایسه با گذشته ، بیشتربا هنر مانوس هستند و این امیدوار کننده است.
جعفری خواه در پاسخ به این سوال که آیا تجاری سازی آثار هنری باعث افت کیفیت اثر هنری می شود ، گفت: مفهوم تجاری سازی در ایران چندان روشن و واضح نیست ، اگر تجاری سازی یعنی راه اندازی بازار آثار هنری ، تبلیغات درست مشارکت رسانه ها ، نگاه به مخاطب بدون مرزی و جذب سرمایه و سرمایه گذاری خیر نه تنها باعث افت کیفیت اثر هنری نمی شود، بلکه دیدگاه هنرمند را رشد می دهد ، اما دیگر منظور از تجاری سازی بساز و بفروش باشد قطعا اثر هنری کیفیت خود را از دست می دهد و به کالای مصرفی بی ارزش تبدیل می شود.
وی درباره اینکه آیا آموزش چه در حوزه دانشگاه و چه در سطح عمومی بر اقتصاد هنر تاثیر دارد یا خیر، بیان کرد: اگر آموزش با آگاهی بخشی همراه باشد قطعا تاثیر سازنده بر اقتصاد هنر می گذارد و فارغ التحصیلان دانشگاه و عموم مردم به ارزش هنر و نقش سازنده آن در زندگی اجتماعی و فردی بیش از پیش پی خواهند برد اما اگر منظور از آموزش، تولید مدرک باشد حتی به اقتصاد هنر ضربه خواهد زد چرا که باور غلطی در جامعه رایج است که مهندسی و پزشکی را جز مشاغل سطح بالا می دانند ، در حالیکه یک هنر مند واقعی و صاحب تفکر مجبور است در حوزه های مختلف دانش و مطالعه مداوم داشته باشد.
این دکتری مطالعات رسانه درباره عواملی که در اشتغالزایی هنرمندان و فارغ التحصیلان دانشگاه های هنری نقش دارند بیان کرد: مهم ترین عوامل واقعی سازی نطام آموزشی هنر و منابع آموزشی می باشد تا دانشجو یان و فارغ التحصیلان پس از اتمام دوره دانشگاهی بتوانند نقشی در حوزه اقتصاد هنر ایفا کنند ، اغلب فارغ التحصیلان پس از اتمام دروس دانشگاهی مجبورند سال ها در فضای بازار هنر وقت بگذرانند تا نقش اقتصادی ایفا کنند و یا بیاموزند چگونه می شود از هنر ارتزاق کرد.
وی در ادامه افزود: امروز ارتباط واقعی نفس به نفس بین جامعه و دانشگاه وجود ندارد ، در دانشگاه یک سری مدارک تولید می شود و در جامعه نیازها چیز دیگری است.
جعفری خواه در پاسخ به این سوال که آیا فارغ التحصیلان دانشگاه های مختلف هنری کشور توانایی جذب بازار را دارند؟ اظهار کرد: در اکثر موارد خیر، چون در دانشگاه نیاموخته اند که چگونه باید با بازار واقعی کار آشنا شوند، بیشتر مباحث یا نظری هستند و در فضای بسته دانشگاه و کلاس ها و کارگاه های عملی ارایه می شوند و حتی باوری در دانشگاه وجود دارد که نباید به بازار توجه کرد در حالیکه هنرمندان مستقل در بازار هنری کشور مسیری را می پیمایند که در دانشگاه ها دانشجویان آن را تجربه نمی کنند.
وی با اشاره به راهکار هایی برای افزایش معیشت هنرمندان و به طور کلی سیاست های آموزشی یا اجرایی، افزود: نظام آموزشی عالی هنر باید به روز شود و بین مباحث نظری و رشته های عملی تفکیک ایجاد شود پژوهش باید بنیادین باشد و خروجی آنها کارکردگرا عمومی سازی هنر یا رشته های هنری نیاز به جنبش و نهضتی دارد که اتفاقا باید از دانشگاه ها آغاز شود و با مدارس و دانشگاه های غیر هنری ادامه یابد تا در آینده مخاطبان فرهیخته وعلاقمند خودش را پیدا کند، فضای مجازی این امکان را به وجود آورده که بتوان از طریق آن در گسترش اهمیت هنر در زندگی اجتماعی ، جریان هایی را شکل داد و حتی راه اندازی کرد ، در انتها باید بگویم من امیدوارم که آینده اقتصاد هنر با تمامی مشکلات اقتصادی ایران بهتر از امروز خواهد بود ، به شرط اینکه فضای دانشگاهی بتواند تجدید نظر در نگرش خویش به مقوله هنر و تعریف هنر داشته باشد ، امروز صنعت سرگرمی جهان بدون هنر نمی تواند به راه خود ادامه دهد . هر چقدر ما نیز در این صنعت فعال باشیم در اقتصاد هنر نقش بیشتری خواهیم داشت .
این هنرمند در ادامه خاطر نشان کرد: امروز یک اثر هنری شاید به صورت مستقیم مورد استقبال قرار گیرد اما تلفیق هنر با کارکردهای صنعتی و اجتماعی وقتی مصرفی نوعی اشاعه هنر و بها دادن به نقش هنر در اقتصاد و بازار تولید است.
انتهای پیام