جهاددانشگاهی واحد هنر | اخبار هنر و دانشگاه هنر(دفتر ایسنای دانشگاه هنر)
استفاده از تجارب گذشته و ارتباط با بدنه دانشگاه، ضامن موفقیت جشنواره «تجسمی فجر»
دوشنبه 20 اسفند 1397

یک مدرس و کارشناس هنرهای تجسمی گفت: یازده دوره از جشنواره هنرهای تجسمی فجر گذشته است و افق روشنی پیش روی این جشنواره وجود دارد اگر که مسئولان برگزاری هر دوره به تجارب گذشته رجوع کنند و سعی در تعامل بیشتر با بدنه دانشگاه داشته باشند.
به گزارش خبرنگار ایسنای هنر؛ چند روزی است که یازدهمین جشنواره بین‌المللی هنرهای تجسمی فجر به عنوان یکی از جوانترین جشنواره‌های هنری که به مناسبت ایام فرخنده دهه فجر و سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی برگزار می‌شود، به پایان رسیده است.
هنرهای تجسمی به عنوان یکی از بزرگترین عرصه‌های فعالیت‌های هنری مطرح است چرا که تنوع رشته‌های فعال در آن بسیار فراوان و برهمین اساس طیف هنرمندان شاغل در آن نیز وسیع و ازآن طرف هم حجم هنرجویان شاغل به تحصیل و یا فارغ‌التحصیل نیز به نسبت سایر حوزه‌ها بسیار زیاد است.
جشنواره هنرهای تجسمی فجر اما در میان رویدادهای جاری این عرصه مهمترین آنها محسوب می‌شود، رویدادی که در طول یازده دوره از برگزاری آن با افت و خیزهای فراوانی همراه بوده است اما همواره به عنوان ظرفی مناسب برای شرکت و عرض اندام نسل‌های گوناگون فعال در این عرصه تلقی می‌شود.
با این وجود باید گفت که عرصه هنرهای تجسمی و حوزه فعال و عملیاتی آن، فاقد یک پشتوانه علمی و پژوهشی است؛ پشتوانه‌ای که حاصل نگاهی کاملاً دانشگاهی و آکادمیک به آن باشد؛ به تحقیق این عرصه در حوزه‌های نظریه و نظریه‌پردازی برمبنای تکاپوی منحصر در نهادهایی علمی همچون دانشگاه طی این سال‌ها کمتر دچار تحول و حرکتی رو به جلو بوده است و بیشترین فعالیت‌ در این عرصه را باید مرهون مبانی نظری باشیم که برآمده از تفکر غیرایرانی و وارداتی است. هر چند که این عرصه حتی با دربرگیری چنین مبانی، توانسته است به برکت خلاقیت و ابداعات جامعه هنری خود به رده و جایگاهی مثبت و قابل اعتنا برسد اما همچنان فاقد اصالت لازم به عنوان هنری برخاسته از تفکر و اندیشه ایرانی است و تنها در برخی قالب‌های اجرایی و اصطلاحاً به کارگیری برخی موتیف‌ها توانسته‌ایم روحی از باور و اندیشه ایرانی را به آن بدمیم.
اما اینکه هنرهای تجسمی و جشنواره مطرح و طراز اول آن یعنی هنرهای تجسمی فجر باید با استفاده از چه راهکار و با توسل به چه بن‌اندیشه‌ای، پرفروغ‌تر از گذشته به راه خود ادامه دهد پرسشی است که همواره مطرح است چرا که این جشنواره هم در ایام برگزاری و هم به نسبت راهی که تاکنون پیموده به غیر از طیف علاقه‌مندان و فعالان این عرصه نتوانسته است جذابیتی در میان عام مردم داشته باشد و شاهد این مدعا اینکه شاید مردم در انتخاب رویدادهای هنری برای مواجهه شدن با آنها در میان گزینه‌های پیشنهادی ابتدا سینما، بعد موسیقی و سپس تئاتر را انتخاب نمایند و کمتر کسی را می‌توان سراغ گرفت که انتخاب اول و یا حتی دوم او، هنرهای تجسمی باشد.
قطعاً یکی از مهمترین راهکارها برای برون‌رفت این عرصه از مهجوریت، کاربردی شدن هرچه بیشتر آن است به این معنی که نسبت این هنر با مردم و زندگی روزمره آنها باید بیش از پیش مشخص شود. در این راستا بررسی راه پیموده شده در قالب رویدادهای جاری در این عرصه همچون جشنواره هنرهای تجسمی فجر و تطبیق آن با آنچه که هم در حوزه مدریتی ساختاری و هم مدیریت هنری، برآمده از تفکری دانشگاهی است می‌تواند کارساز باشد هرچند که طی ادواری که از عمر جشنواره معتبری همچون «هنرهای تجسمی فجر» می گذرد اما کمتر مجالی را شاهد بودیم که در آن گفتمانی میان دبیرخانه و ستاد اجرایی این جشنواره و بدنه علمی و پژوهشی دانشگاه و نقطه نظرات هنرجویان و دانشجویان دانشگاه‌های هنری درگیرد. هر چند که امسال و در جریان برگزاری یازدهمین جشنواره بین‌المللی هنرهای تجسمی فجر شاهد برگزاری مجموعه سمینارهای پژوهشی با استفاده از داده‌ها و دانسته‌های موجود در این حوزه تحت عنوان «کجا ایستاده‌ایم؟» بودیم اما اینکه برایند مباحث طرح شده در این سمینار تا چه اندازه راهگشا و مثمر ثمر باشد امری است که کارشناسان باید در این وادی به نقد و نظر بپردازند.
عجالتاً در بررسی جایگاه جشنواره «هنرهای تجسمی فجر» و نسبت آن با فرضیات و نظریات پژوهشی و همچنین بررسی این نکته که تزریق نگاه و بینش دانشگاهی تا چه اندازه می تواند مفید واقع شود، با غلامعلی طاهری، نقاش پیشکسوت؛ مدرس دانشگاه و دبیر نخستین دوره جشنواره بین‌المللی هنرهای تجسمی فجر به گفت‌و‌گو نشستیم و در ادامه اظهار نظرات ایشان را می‌خوانید.
غلامعلی طاهری پیرامون این مسئله و لزوم ارتباط جشنواره هنرهای تجسمی فجر با بنیه علمی موجود در دانشگاه با تجارب خود در زمان تصدی دبیرکل این جشنواره اشاره کرد و گفت: همکاری و ارتباط بنیه علمی دانشگاه را با جشنواره بسیار مؤثر و مفید می‌دانم به همین جهت به منظور مشارکت پررنگ و جدی دانشگاهیان و ارتقای سطح علمی در نخستین دوره جشنواره که خود دبیر کل آن بودم از اساتید دانشگاه‌های هنر دعوت کردم.
وی ادامه داد: آن زمان ضمن برگزاری نمایشگاهی از آثار جامعه دانشگاهی هنر در موزه هنرهای معاصر البته پیش از آغاز جشنواره، کمیته‌ای از مدیران گروه‌های هنر دانشگاه را نیز تشکیل دادم تا در برنامه کارگاه‌های آموزش موزه هنرهای معاصر و نیز در بزرگترین ورک شاپ خیابانی که با شرکت بیش از هزار هنرمند جوان که همزمان با برگزاری جشنواره برپا شد، فعالیت کنند مضافاً بر این حضور ایشان جنبه مشورتی نیز داشت و در پُر بار شدن جشنواره بسیار مؤثر واقع شد .
وی با تأکید بر این نکته که جامعه دانشگاهی می‌توانند سمینارهای پژوهشی هنرهای تجسمی که البته به عنوان بخش جنبی یازدهمین دوره جشنواره هنرهای تجسمی فجر نیز امسال شاهد برگزاری آن بودیم، ورود کند، گفت: قطعاً برگزاری سمینار اگر صرفاً جنبه نمایشی و مناسبتی نداشته باشد و با نگاه علمی و با برنامه‌ای که بتواند در افزایش کمی و کیفی در دوره‌های بعد جشنواره مؤثر واقع شود، بسیار لازم است .سمینارها اگر چه با نگاه علمی ، هنری بسیار خوب است مانند همین موضوع «کجا ایستاده‌ایم» ولی سمینارهایی با رویکرد کلی‌گویی چندان مؤثر و مفید فایده نیست ، در همین راستا موضوعات عمیق و هدفمند که ضرورت جامعه امروز است مانند «میزان تأثیرگذاری مذهب و تدین در ایجاد انگیزه هنرمند برای خلق اثر هنری»، «نشانه‌شناسی در رنگ ، فرم ، عناصر بصری ، نمادهای تصویری در هنر معاصر ایران» ، «لزوم پرداختن به مضامین اجتماعی در آثار هنری» ، «میزان اثرگذاری هنر آبستره و نسبت آن با مخاطب ایرانی» ، « آنچه که هویت هنر معاصر ایران است» و. .. بسیار اهمیت دارد و به طوز قطع هیچ محفلی غیر از دانشگاه های هنری نمی‌توانند در این زمینه‌ها به طرح موضوعات کلیدی بپردازند.
طاهری در پایان گفت: افق پیش‌روی جشنواره هنرهای تجسمی فجر بسیار روشن و امیدبخش است به این شرط که دوستان مسئول برگزارکننده در هر دوره جلسات مشورتی با کارشناسان خبره این حوزه داشته باشند و از تجارب مدیران دوره‌های قبل که من تنها به نمونه‌ای از آن در نخستین دوره برگزاری این جشنواره اشاره کردم، استفاده کرده و همانطور که اشاره کردم تعامل مؤثرتری با بدنه دانشگاه داشته باشد.
انتهای پیام